Koninklijke Fanfare Sint Cecilia Wieze © Alle rechten voorbehouden

Design: PWY Contact | Webmaster

Koninklijke Fanfare Sint Cecilia Wieze

Sinds 1839

Historiek

Het smeedijzeren jaartal, 1839, op het gebouw, opgetrokken naast- en volledig in de stijl van het vroegere Gemeentehuis van Wieze, heeft een dubbele betekenis: het bouwjaar van het ‘Muzieklokaal’ en het stichtingsjaar van de Muzieksociëteit St. Cecilia. De stichtingsakte van de fanfare is verloren gegaan, maar latere documenten wijzen erop dat de impuls gegeven werd door de lokale burggraaf, burgemeester Eugène Callebaut, tevens de eerste voorzitter van de fanfare.

Muzikant zijn was toen een gunst voor de burgerij en de gegoede inwoners die de opgelegde bijdrage konden betalen.


In 1872 kende de fanfare een eerste crisis. Door de opkomst van de industrialisatie stortte de huisnijverheid in elkaar en veroorzaakte in het land een zware economische en sociale crisis. De boerderijen versnipperden, het aantal zelfstandigen verminderde en de groep loonarbeiders die de herhalingen niet konden volgen groeiden aanzienlijk. Tijdens de Eerste Wereldoorlog lagen de activiteiten van de fanfare stil. Waarschijnlijk zullen de instrumenten tijdens de oorlog bewaard zijn gebleven in de gebouwen van de Brouwerij Callebaut. Onmiddellijk na de wapenstilstand op 11/11/1918, startte de vooroorlogse fanfare opnieuw en bracht met nieuwjaar 1919 een serenade aan de oud-strijders van de gemeente.


Doch, enkele jaren nadien, ontstond een strijd binnen de fanfare. Een deel van de leden en de bestuursleden nam het niet dat de toenmalige brouwerij Callebaut de muziekvereniging monopoliseerde. De tweestrijd binnen de fanfare scheurde de vereniging uiteen in twee groepen die zich beiden “gemeentefanfare St. Cecilia” noemden. De fanfare van de groep Callebaut werd in de volksmond “het Rood Muziek” genoemd, de muziekvereniging van de groep Van Roy (de andere brouwer van Wieze) werd betiteld als “het Blauw Muziek”. Het Rood Muziek werd in 1942, samen met haar toenmalige voorzitter Sylvère Callebaut, ten grave gedragen.
Maar de muziek leefde in Wieze verder binnen het Blauw Muziek. Daar werd na de oorlog de activiteit wel hernomen. In 1952 werd een dossier samengesteld door burgemeester Raymond Van Roy, dat tot doel had de titel van “Koninklijke Vereniging” te verwerven. Dit dossier maakt aanspraak op de voortzettingsgedachte van de fanfare uit 1839.

Omwille van allerlei moeilijkheden werd in 1960 de naam van de vereniging gewijzigd in “Koninklijke Fanfare St. Cecilia R. Van Roy” te Wieze. De muzikanten werden getooid in een grijs uniform met het embleem van de brouwerij Van Roy.
Op 1 september 1977, deelde de voorzitter Boquez mede dat de Brouwerij Van Roy wenste ontlast te worden als hoofdverantwoordelijke van de fanfare.

Dit bracht een crisis met zich mee, die opgelost werd na een algemene oproep aan de hele Wieze-bevolking.

Op 9 juni 1978 werd een nieuw bestuur samengesteld. Eén jaar later kreeg de onafhankelijke fanfare een eigen uniform: een wijnrode vest, donkerblauwe broek en een Rubenshoed. De officiële naam luidde voortaan “Koninklijke Fanfare St. Cecilia Wieze” en telde ongeveer 35 muzikanten. Norbert Willems werd Voorzitter, opgevolgd in 1990 door Robert Devriese. Raymond De Beul, Tamboer-majoor, werd na zijn overlijden in 1984, opgevolgd door Albert De Smet. De dirigenten sinds, waren achtereenvolgens Tony Van den Eede,  Adolf Breynaert en Noël Perdaens.

In 1995 werd een nieuw uniform aangemeten: een bordeauxkleurige vest, dito hoed en donkergrijze broek. De toenmalige dirigent was Bruno Van Der Vorst (sinds 1991). Het trommelkorps sond onder de leiding van Marcel Segers (sinds 1994). Ondertussen was er ook een jeugdband opgestart: “Het Harmonieken”.

In 2003 werd de bordeauxkleur vervangen door de warmblauwe vest, zwarte broek en wijnrode das met solsleutel. De fanfare telde op die moment 45 muzikanten waaronder 12 leden van de drumband. Marcel Segers nam sinds 2002 de volledige leiding voor zijn rekening. Perdaens Freddy werd Voorzitter.


In 2013 werd de fanfare flink door elkaar geschud. Het plotse overlijden van voorzitter en muzikant Freddy Perdaens, laat nog steeds een leegte achter. Maar een vernieuwd bestuur besloot dat ‘het muziek van Wies’, een passie voor velen, niet verloren mocht gaan. Deze gedrevenheid vinden we ook terug bij onze nieuwe dirigent, Frans Boeykens. Momenteel telt onze fanfare iets meer dan 40 enthousiaste muzikanten. Eén van onze doelstellingen voor de nabije toekomst, is om ook de drumband opnieuw verder uit te breiden.

Bron “Historiek Koninklijke Fanfare Sint-Cecilia Wieze, 1839-1989” – Auteur: Remi Bosman.